در ادامه معرفی برخی از پایگاه های اطلاع رسانی , انجمنها و مراکز توانبخشی دنیا امروز سازمان “توانبخشی بین المللی “ را ببینید. از جمله بزرگترین تشکل های غیر دولتی مربوط به معلولان در دنیاست و در سراسر جهان نمایندگی دارد و بسیاری از سازمانهای دولتی و غیر دولتی عضو آن هستند.در حال حاضر اینجانب نمایندگی این تشکل را در ایران برعهده دارم. مهمتریت فعالیت کنونی آن تلاش برای تصویب پیمان نامه جهانی حقوق افراد دارای معلولیت می باشد.یکی از جدیدترین مقالات در این زمینه رادر اینجا می توانید مطالعه کنید.

چند روز پیش روزنامه جام جم خبر از یک مراسم هنری برای جمع آوری کمک برای معلولین داده بودگویا بسیاری از هنرمندان بزرگ آمریکا شرکت کرده بودند ومردم را برای کمک ترغیب نموده اندوتوانسته اند بیش از ۳٫۵ میلین دلار جمع آوری نمایند.امروز هم در ایران به پیشنهاد هنرمند گرامی آقای انتظامی کمک های مردم برای همنوعان افغانی جمع آوری شد که حرکت ارزنده ای بود.نمونه اینکار رادر ایران بارها شاهد بوده ایم.حرکتهای فوق نشاندهنده آن است که رسیدگی به امورمعلولان بطور خاص وقشر های آسیب پذیربطور عام از عهده دولت ها خارج است و اگر کمک های مردمی از مجاری چون انجمن های خیریه ,موسسات و سازمانهای غیر دولتی نباشد,تقریبا غیرممکن است.متاسفانه در کشور ما,علیرغم رشد چشمگیری که نهادهای غیردولتی در سالهای اخیر داشته اندو با تکیه بر کمکهای مردمی ,به نوعی کمک حال دولت بوده اند, اما هنوز,بار اصلی در زمینه امور معلولان و رفع مشکلات آنان برعهده دولت – سازمان بهزیستی – است. بهزیستی به تنهائی نمی تواند جوابگوی مشکلات معلولان باشد,در این زمینه حمایت و کمک نهادهای مردیمی لازم است,و در این میان , نقشی که چهره های محبوب مردمی دارند, درجلب توجه و نظر اکثریت جامه انکار پذیر نیست.اینکه چهره های شناخته شده درعرصه های مختلف,از جمله ورزش , سینما, تلویزیون و …. گوشه چشمی به موضوع معلولین داشته باشند, در واقع دریچه است به سوی برانگیختن توجه عموم و این یعنی نوعی بسیج همگانی هم برای کمک به دولت وهم برای کمک به معلولان…

بارها و بارها برایم پیش آمده که از دیدن یک فرد دارای معلولیت شرمنده شده ام.ما عادت کردیم که با چشم ترحم به افراد دارای معلولیت نگاه کنیم ,چون فکر می کنیم که آنها ناتوان هستند, در حالیکه اگر عمیقا بنگریم,می فهمیم که خیلی اوقات , ما ناتوان تریم .توانائی فقط با داشتن دست , پا, چشم ویا گوش نیست , بلکه قدرت ساختن وپیش رفتن , قدرت مبارزه با مشکلات و تسلیم نشدن است.وقتی ما ازآنچه که داریم , حداکثر استفاده را نمی کنیم, نمی توانیم بگوئیم که توانا هستیم.حالا به خودمان نگاه بیاندازیم و صادقانه قضاوت کنیم که از آنچه که از سوی خداوند به ما عطا شده , چقدر استفاده کرده ایم؟! می توانستیم کجا باشیم و کجا هستیم؟! چی می شد انجام دهیم و نکردیم؟! ما معلولین هنرمند, خلاق , قهرمان و … کم نداریم . حالا به آنها هم نگاهی بیاندازید و ببینیم آنها می شد چگونه بمانند اما نماندند, و می شد چه بشوند اما چی شدند. یک بار دیگر صادقانه قضاوت کنِم که کدامیک از ما بیشتر دارای معلولیت هستیم.

امروز صبح که مطلب ” چت ” رو می نوشتم اصلا فکر نمی کردم که روزنامه جام جم هم در موردش مطلب داشته باشه . گزارش خوبی امروز درجام جم بوداز افزایش آمارمراجعه کنندگان به سایت هائی که امکان چت را فراهم می کنند. به خواندنش می ارزد وسپس تصمیم برای استفاده جدی تر از آن حتی در ادارات وسازمان ها…

آدم ها صبح تا شب گپ می زنند, گفتگو می کنند, به حرف هم گوش می دهند , می خواهند همدیگر را بیابند , یاد بگیرند ویاد بدهند , خودشان را در دیگری پیدا کنند, به تفاهم برسند و لذت ببرند. اما عجیب آنست که آدم در این قرن با یک وسیله ارتباطی مدرن , به نوعی از برقراری ارتباط می رسد که احساس می کند از تمامی ابزارها , بهتر و موثرتر است. کسانی که با کامپیوتر و اینترنت سروکار دارند , حتما با واژه ” چت ” یا همین ” گپ ” خودمان آشنا یند. هرچند مدتهاست که با با چت آشنا هستم , اما شاید چند روز یست که به میزان تاثیر آن در برقراری ارتباط پی برده ام.آدم وقتی پای کامپیوتر می نشیند , روی حروف می زندو ذهنیات خود را تبدیل به جملاتی می کند که مقابل چشمانش ظاهر می شود, فرصتی پیدا می کند تا در باره آنچه که گفته است , هر چند برای مدتی کوتاه , فکر کند .آدم وقتی حرف می زند , جملاتش در هوا گم می شود و دیگر فرصت اندیشیدن به آنچه گفته است , شاید نداشته باشد. اما وقتی چت می کند , این فرصت برای او فراهم است , فرصت تامل در آنچه گفته است و علاوه براین , تامل بیشتردر آنچه شنیده است . داشتم فکر می کردم که در نیای امروز و بخصوص در جامعه ما که شاید دیگر کسی حوصله شنیدن حرف های دیگری را نداشته باشد, چت چه وسیله خوبی برای نزدیکتر کردن آدم هاست.بعد فکر کردم چقدر خوب می شود اگر همه معلولان ما این امکان را داشته باشند که از راه چت , با آدم های اطراف و دوستان و خویشان خود ارتباط برقرار کنند بخصوص ناشنوایان که یکی از مسیر های خوبشان برای ارتباط مسیر نوشتاری است و عزیزان ضایعه نخاعی و مغزی که عمدتا از تحرک کمتر برخودارند وبیشتر از دستها می توانند بهره گیرند. نابینایان هم در این مسیر می توانند از امکانات صوتی در چت اسفاده کنند که بسیار هم جذاب است. این راه را ما برای ادامه فعالیت در آینده برگزیده ایم و امید وارم روزی را شاهد باشم که همه دوستان معلولم از اینگونه امکانات بهره مند شوند. حتما در آِنده شاهد خواهید بود. انشاا

قابل توجه همه دوستانی که بیش از حد به کار با کامپیوتر می پردازند وخب بیشتر مبتلا به کمردرد. دیروز روزنامه جام جم مقاله جالبی درمورد کمردرد و راههای پیشگیری ودرمان و توانبخشی آن داشت که مناسب دیدم یادآوری کنم و توصیه بخواندن و یک توصیه هم از طرف خودم که روزگاری را به کار فیزیوتراپی مشغول بودم که مهمترین کار برای پیشگیری از کمردرد ورزش و داشتن تناسب اندام است . این دو کار را فراموش نکنید کمردرد فراموش می شود.