توقعات بی اندازه و مشکلات کاری هرروز ابعاد تازه تر ی پیدا می کند. برخی تصمیمات، برنامه ها و عزل و نصب ها ی بدون قاعده و پیش بینی نشده سررشته امور را از هم می پاشد.تعدد مراکز تصمیم گیری و دخالت بیش از اندازه نظرات شخصی در انجام امورو عدم انسجام منطقی در سیر برنامه ها متاسفانه فضای مثبتی حتی برای اندیشیدن باقی نمی گذارد. امیدورام روزهای آتی کمی از سنگینی فضا کاسته شود….آمین

سرکار خانم بنفشه سام گیس از روزنامه نگارانی است که تا بحال چند مصاحبه با من داشته است و هر بار سعی کرده است بخوبی مطالب را بیان کند. خب نمی دانم دقیقا” دو ماه یا سه ماه پیش بود که ایشان را در دفتر کارم ملاقات کرده و مصاحبه ای انجام دادیم – البته فکر می کنم آن موقع مصاحبه برای روزنامه ای دیگر بود- حال آن مصاحبه در ” همشهری جمعه “ دیروز به چاپ رسیده است با عنوان ” هیچ کس حرف مارا گوش نمی دهد ، چون دولتی هستیم “ . تقریبا به اکثر مطالب پرداخته شده است . اگر نظری هم دوستان داشته باشند ممنون خواهم بود با من در میان بگذارنند….

گویا سایت داانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی با شکلی جدید ارائه شده است.البته دوستان دانشگاهی من ایراد نگیرند که این کار خیلی وقت پیش انجام شده ، راستش خیلی وقت بود سر نزده بودم . به هر حال توصیه می کنم سری بزنید ودر صورتی که نظری داشتید به همکاران اعلام کنید….

چند روزقبل امکانی فراهم شد تا یکی از فیلم های خوب سال ۲۰۰۲ را بنام ” I am Sam ” را ببینم.فیلم درمورد یک فرد کم توان ذهنی است که در رستورانی کار میکند و داستان فیلم با تولد فرزند او آغاز و در همان ابتدا مادر کودک او را رها می کند.سام ” لوسی ” را با مشقت زیاد بزرگ می کند وآرام آرام ودر سنین آغاز مدرسه “لوسی ” با رفتار های پدر مشکل پیدا می کند و بالاخره در روز تولدش فرار می کند و بهانه دیگری بدست اداره حمایت از کودکان می دهد تا سرپرستی را از ” سام ” سلب کند. اوج فیلم داستان تلاش ” سام و وکیلش ” برای بدست آوردن مجدد سرپرستی ” لوسی ” است که سرانجام به بار می نشیند. فیلم سرشار از صحنه های بدیع و جذاب است چه آنجا که سادگی و لطافت روح ” سام ” را به تصویر می کشد ویا آنجا که از خودگذشتگی دوستان کم توان او در پرداخت هزینه کفش دخترش را و چه در آنجا که رفتار های اهانت و تحقیر آمیز جامعه رابا ” سام ” به نمایش می گذارد.آنچه از دید توانبخشی برای من در این فیلم جلب نظر کرد انتخاب موضوعی اینچنین برای توسعه تفکر ” برابر سازی فرصتها در جامعه در مورد افراد معلول ” است .بنظر می آید انتخاب فرد کم توان ذهنی از این جنبه که سخت ترین نوع معلولیت برای اجتماعی شدن است بدین دلیل صورت گرفته است که بگوید حتی این گروه نیز داردای حقی مساوی برای بهره مندی از امکانات جامعه هستندو باید این حق محترم شمرده شود. در ویژه نامه ” قاب کوچک ” روزنامه جام حم این هفت معرفی این فیلم با نقد کوتاهی که کمی با واقعیت فاصله داشت نوشته شده بود که امروز با کمک یکی از دوستانی نقدی برآن نوشتم و برای روزنامه ارسال شد که امیدوارم در هفته آینده بچاپ برسد که در صورت چاپ یا عدم چاپ آن، هفته آینده متن آنرا برای شما ارائه خواهم کرد….