زلزله تهران ، هشداری دوباره

متاسفانه در هفته های اخیر اخباری که از وضع معلولانی که در اثر زلزله بم به ضایعه نخاعی مبتلا شده اند می شنوم خیلی رضایت بخش نیست ، ضمن اینکه وقوع زلزله در تهران هم مزید علت شد ، از همین رو تصمیم گرفتم تا به بیان برخی نکات در این زمینه بپردازم. آنچه نوشتم صورت مقاله ای با عنوان ” زلزله تهران ، هشداری دوباره ” بخود گرفت که در روزنامه اطلاعات – صفحه با معلولین – به چاپ رسید . متن مقاله را در این صفحه می توانید دریافت کنید…

راهنمای عملی زنده ماندن در زلزله

آنطور که در یادداشت قبلی نوشتم ، بدنبال فایلی می گشتم در مورد زلزله در تهران که مفید است. دیروز دیدم روزنامه شرق آنرا در چاپ کرده است . توصیه می کنم آنرا تحت عنوان ” “راهنمای عملی زنده ماندن در زلزله بخوانید.

زلزله در تهران

بالاخره بعد از سالها که در مورد زلزله تهران به شوخی و جدی ، به صورت علمی و پیشگویی سخن گفته می شد در نهایت تهرانی هاامروز آنرا تجربه کردند – البته نوع خفیف و آنهم نه مربوط به تهران را – به هر صورت این موضوع رخ خواهد داد و آرزو می کنم و از خداوند می خواهم که خسارات کمی داشته باشدولی اصلی ترین وظیفه آمادگی برای چنین رخدادی است. آنچه اهمیت دارد سرعت عمل بهنگام وقوع زلزله است . تجربه امروز برای خیلی ها مفید بود که ببینند با چه سرعتی قادر به رساندن خود به فضای بیرون و محیطی امن تر هستند. این کار راباید تکرارو تکرار کرد تا به سرعت مناسب دست یافت. از همین امشب باید به فکر بود و خود را برای آن لحظه آماده نمود.یک متنی قبلا در اختیار داشتم که به صورتی رسمی و گاهی هم در میان آن به طنز مطالبی را برای آمادگی مواجهه با زلزله در تهران ارائه کرده بود. خواستم امشب آنرا در اینجا قرار دهم که متاسفانه آنرا پیدا نکردم . امیدوارم در روزهای آتی در اختیار شما قرار دهم . انشاالله….

سلام دوباره

خوشحالم که بعد از وقفه ای نسبتا” طولانی بار دیگر در این صفحه می نویسم. سفر های خارجی معمولا دو سویه عمل می کنند. از یک سو انسان بویژه در سفرهای علمی خواهان بهره برداری بیش از پیش از لحظات سفر است و دغدغه یادگیری و فراگیری در او موج می زند و از سوی دیگر هرچه از زمان سفر می گذرد از نظر عاطفی و روانی هوای بازگشت در او زنده تر می شود. یکی از آن چیزهایی که برای من هم در این سفر یا در گذشته پیش آمده بود ، همین دغدغه آمدن و نشسن و در این سالهای اخیر دوباره در وبلاگ نوشتن بود ، خب ممکن است بگویید از همان جا هم که می توان نوشت ، درست است اما حضور در ایران و بعد نوشتن ؛چیز دیگری است….

سفر

برای شرکت در کنگره و نمایشگاه ارتوپدی فنی فردا عازم کشور آلمان خواهم شد و به همین دلیل چند روزی را نخواهم نوشت. امیدوارم که سفر خوبی باشد هرچند برخی می گویند سفر همیشه خوب است به هرکجا و هر اندازه که باشد حتی تا همین شاه عبدالظیم خودمان….

کمیته پژوهشی دانشجویی

ساعتی قبل در جلسه کمیته پژوهشی دانشجویی دانشکده به دعوت این عزیزان شرکت کردم. تعداد خوبی از دانشجویان علاقمند و مستعد کارهای تحقیقی در جلسه حضور داشتند که در جمعشان معاونین محترم آموزشی و پژوهشی دانشکده و مدیران گروههای آموزشی دانشکده هم حضور یافته بودند. از دانشگاه هم جناب آقای دکتر فیروزرای که گویا سرپرست کمیته های پژوهشی دانشجویی هستند ،حضور داشتند.در جمع دوستان اشاره ای به زمان تحصیل خودم داشتم که بواقع حرفی از اینکه دانشجو می تواند درچنین جایگاهی هم مطرح شود نبود و باید از فرصتی این چنین بیش ار پیش استفاده نمود. با شناختی که در این ماهها از دوستان پیدا کرده ام تصور می کنم بتوانند در زمینه کارهای پژوهشی قدم های موثری بردارند. ار نکات خوب جلسه قول های مساعدی بود که هم حناب آقای دکتر فیروزرای و هم مدیران گروهها دادند که ار تلاشهای عزیزان دانشجو حمایت کنند و امکاناتی به فراخور کارها برایشان فراهم نمایند. به امید روزی که شاهد شکوفایی ای ن فعالیت ها باشیم…..