پارادوکس کودک سالم و معلول

پنج شنبه گذشته در همایش کودک سالم که از سوی مرکزمطالعات رشد و سلامت کودک و موسسه رویان، که هر دو متعلق به جهاد دانشگاهی علوم پزشکی ایران هستند ، برگزار شد ، تحت عنوان فوق سخنرانی داشتم. همایش در ساختمان جدید موسسه رویان که به همت برادر بزرگوارم مرحوم دکترکاظمی کلنگ آن بر زمین زده شد و تا روزهای واپسین حیات هم مجددانه پیگر به ثمر رسیدن آن بود ، برگزار شد. مطمئن هستم روحش از این رخداد فرخنده شاد است و برای تعالی درجاتش به درگاه خداوند دعا میکنم. به هر صورت در قسمت دوم برنامه در اولین روز سخنرانی خود را ارائه کردم. به نظرم این موضوع بسیار مهم است و به جرات میگویم که در سالها کار در این حوزه همیشه برایم دغدغه بوده است. خوشحالم که آن را در جمعی تخصصی مطرح کردم ، هر چند نیاز به طرح عمومی آن را هم حس می کنم و از این منظر امروز در روزنامه اطلاعات – صفحه با معلولین ، که چند هفته ای است به ضمیمه روزنامه منتقل شده و هر هفته نیز مطالب خود را به چاپ می رساند – هم متن آن منتشر شد تا در معرض نظرات دوستان و کارشناسان قرار بگیرد. لینک مجموعه اسلایدهای سخنرانی و متن آن در روزنامه – قسمت اول ، قسمت دوم – را در اینجا قرا رمی دهم تا دوستان هم بدان دسترسی داشته باشند. خوشحال می شوم نظرات شما را هم بدانم…

شروع نیمسال جدید

از اواسط هفته قبل نیمسال جدید تحصیلی دردانشکده آغاز شد اما چون کلاسهای من در روزهای شنبه تا دوشنبه هر هفته خواهد بود برای من رسما از روز شنبه کلاسها آغاز شد. دراین نیمسال با همه دانشجویان ارشد در رشته های مختلف درس روش تحقیق را مرور خواهیم کرد. درس روش تحقیق برای دانشجویان ارشد بسیار اساسی و شاید بتوان گفت حیاتی است چه زیر بنای کار پایان نامه آنها را تشکیل میدهد. خب همیشه در کلاسها هم سعی میکنم که این مورد را تذکر دهم و توصیه می کنم که اگر بتوانند طرح تحقیقی که باید برای کلاس ارائه کنند همانی باشد که برای پایان نامه در نظر دارند به قولی با یک تیر دو نشان زده اند و خوشبختانه بیش از نیمی ا زدوستان همینگونه عمل میکنند و در کار پایان نامه خود بسیار جلو می افتند . نکته اساسی درمورد پایان نامه انتخاب موضوع است . انتخاب موضوع رابطه ای مستقیم با علاقمندی های دانشجو دارد و بهترین موضوع آن است که محقق برای حل آن از انگیزه بالائی برخوردار باشد و چنانچه دوستان به این نکته توجه کنند مسلما می توانند موضوعاتی مناسب بیابند . در این میان نقش گروههای آموزشی هم درتدوین لیست اولویت های تحقیقاتی برای دانشجویان را نباید از نظر دور داشت. اینکار می تواند در تسریع انتخاب موضوع توسط دانشجو و نیز شکل دهی مناسب به روند تحقیقات درگروه آموزشی بسیار مفید و موثر باشد. امیدوارم که با همکاری دانشجویان عزیز این نیمسال هم با موفقیت برای دوستان داشنجو به پایان برسد و همگی در تدوین طرح نحقیق خود که ارزشیابی پایان دور را نیز بر اساس آن انجام خواهیم داد ، موفق باشند.

بازگشت

شبکه سوم تلویزیون امشب فیلمی سینمایی پخش کرد با عنوان ” ساعتی بدون عقربه ” . البته در چنین شبهائی که معمولا فیلم های مناسبتی پخش می شود برایم کمی جالب بود. هرچند ازنیمه های فیلم آن را دیدم اما حسی در آن وجود داشت که می توانست انسان را درگیر کند تا به تماشای آن بنشیند، حس بازگشت . فیلم رفت و برگشت های متعددی را در فضای بندربا خود داشت ، به قول فیلمسازان فلاش بکهایی به گذشته زندگی یک مادر که حالا برای دیدار و یا ماندن نزد خانواده پسرش به تهران آمده بود. البته مضمون شاید تکراری باشد اما پرداختی که صورت گرفته بود به نظرم جالب آمد. تقابل هایی که از دید مادر در نحوه زندگی ،نگاه و نگرش به زندگی ، تربیت بچه ها ، چیدمان خانه ، لذت، عاطفه و محبت و… با عروس خود داشت از زاویه های مناسب بیان شده بود… دغدغه هایی که کم و بیش همه ما با آن درگیر هستیم و البته همانند پسر خانواده گاه خود را به غفلت ها می سپاریم و آنها را نادیده می انگاریم و عاقبت روزی فرا خواهد رسید که همچون مادر به اصل خود کوچ کنیم و امید اینکه دیر نشده باشد… این داستان همیشگی انسان است و خوشا به حال آنان که دراین مسیر خود سواره اند نه پیاده هائی که موج ها آنها را به اینسو و آنسو می برند…یادمان باشد جمله ای که این مادر گفت : ” زمانه عوض میشود و بااین تغییرخیلی چیزها عوض می شوند اما برخی از چیزها هم هستند که عوض شدنی نیستند، عاطفه، محبت ، دوستی ، عشق ، ارتباط انسانی و… بدا به حال ما که جنبه ها ی تکنولوژیک و مدرنیته – اگر واقعا مدرنیته ای سراغ داشته باشیم – آنچنان درگیرمان ساخته باشد که حتی سرخی یک شاخه گل هیچ حسی درما بر نیانگیزد و حسی برای لذت بردن از خوشی های کوچک نداشته باشیم….

انجمن حمایت از حقوق انسانی معلولان ایران

آقای دکترنحوی نژاد دوست خوبم که قبلا معاون امور توانبخشی بهزیستی گیلان بودند و هم اکنون مدیرکل آنجا هستند هفته گذشته دعوتی داشتند تا با سفر به رشت د رجلسه ای به منظور پایه گذاری انجمن غیردولتی برای پیگیری تحقق ” کنوانسیون جامع حقوق معلولان ” شرکت کنم . ایشان از جمله دوستان علاقمند به موضوعات توانبخشی و معلولان می باشند که کارنامه فعالیتی بسیار مثبتی در دوران فعالیت در حوزه توانبخشی دارند و در این زمینه نیز هم علاقمند و هم به طور جدی پیگیر هستند. به هر حال جلسه ما در روز پنج شنبه گذشته انجام و مقدمات کار به تصویب رسید تا انشاالله یکی از دوستان هم کار ثبت را پیگیری کنند و بزودی بتوانیم فعالیت هایی در این زمینه را آغاز کنیم. موضوع کنوانسیون هم بسیار جدی است و امید است که در آینده نزدیک با امضای دولت ایران بر این سند مهم در ۳۰ فروردین ماه آینده موجبات تنظیم لایحه مربوطه نیز با سرعت انجام و به تصویب مجلس شورای اسلامی نیز برسد….همه باید کمک کنیم تااین مهم بدون فوت وقت به مرحله اجرا درآید….