آدم ها ….

 شاید تکراری باشد اما به دوباره خواندن می ارزد….

آدم های بزرگ در باره ایده ها سخن می گویند.

آدم های متوسط در باره چیزها سخن می گویند.

آدم های کوچک پشت سر دیگران سخن می گویند.

آدم های بزرگ درد دیگران را دارند.

آدم های متوسط درد خودشان را دارند.

آدم های کوچک بی دردند.

آدم های بزرگ عظمت دیگران را می بینند.

آدم های متوسط به دنبال عظمت خود هستند.

آدم های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.

آدم های بزرگ به دنبال کسب حکمت هستند.

آدم های متوسط به دنبال کسب دانش هستند

آدم های کوچک به دنبال کسب سواد هستند

آدم های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند

آدم های متوسط پرسش هائی می پرسند که پاسخ دارد

آدم های کوچک می پندارند پاسخ همه پرسش ها را می دانند

آدم های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند

آدم های متوسط به دنبال حل مسئله هستند

آدم های کوچک مسئله ندارند.

آدم های بزرگ سکوت را برای سخن گفتن برمی گزینند.

آدم های متوسط گاه سکوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند.

آدم های کوچک با سخن گفتن بسیار، فرصت سکوت را از خود می گیرند.

همایش علمی تخصصی ورزش همگانی جانبازان و معلولان …

بنا به دعوت جناب خسروی وفا در هفته گذشته، امروز توفیق داشتم در همایش ورزش جانبازان و معلولان حضور یابم و سخنان کوتاهی بیان کنم. با توجه به اینکه زمان صحبت در مراسم افتتاحیه بود، بیشتر بر محور عوامل موفقیت این ورزش ها در سالهای پس از پیروزی انقلاب تمرکز داشتم. پیشنهاداتی برای توسعه و اشاعه ورزش ها هم داشتم که امیدوارم مورد توجه قرار بگیرند. بخشی از مطالبم در خبرگزرای ایسنا و ایلنا منعکس شده است. با آرزوی توفیق هر چه بیشتر برای ورزشکاران و عزیزان دارای ناتوانی و معلولیت…

کتک درمانی …!!?

چند روزی است که موضوع گزارشی که از یک مرکز کاردرمانی در تهران توسط مجله چلچراغ به چاپ رسیده است، واکنش های متفاوت و پر حجمی را برانگیخته است. به نظر می رسد که موضوع مسبوق به سابقه است و برخی از همکاران در جریان آن قرار داشته اند. کشیده شدن موضوع به محافل رسانه ای نشانه ای از آن است که در قبال انحراف از موازین علمی و اخلاقی نتوانسته ایم موضع گیری صحیحی داشته باشیم. قصه نیز تا بدانجا شور می شود که باید شخصی از رسانه ای بیاید و گزارشی تهیه کند و حاصل سالها تلاش جامعه علمی کاردرمانی را با گزارشی که نمی توان آن را از سر غرض ورزی دانست بلکه می توان آن را از سر دلسوزی در نظر گرفت، بر باد دهد. البته این که من می گویم شاید کمی اغراق باشد چه جامعه ای که متکی بر اصول علمی حرکت کند بدین سادگی ها ارزشهایش سقوط نخواهد کرد اما باید پذیرفت این موضوع ضربه ای سخت به اعتبار رشته می تواند در نظر گرفته شود. اینکه با شیوه ای غیر آکادمیک بخواهیم روشی خاص که بیشتر زائیده نظرات شخصی است تا علمی را مطرح و بدون پشتوانه علمی آن را به مرحله اجرا درآوریم هرگز مورد قبول نخواهد بود و باید محافل علمی و اجرایی با آن برخورد کنند. بحث علمی می تواند در محیطی آکادمیک پیرامون هر مسئله ای انجام شود و چنانچه این بحث به شکلی اقناعی انجام گرفت و تصمیمی اتخاذ گردید همه باید بدان تن دهند و از منافع آن مردم بهره مند واز ضررهای آن ایمن شوند. نا آگاهی بزرگترین ضربه ای است که مردم در یک جامعه متحمل می شوند و بدنبال آن از امکاناتی که حق آنان است محروم می شوند. در چنین اوضاعی می توان مار کشید و جای مار به خورد خلق خدا داد. در موضوع اخیر تصورم این است که بدون هیچ تعللی جامعه دانشگاهی کاردرمانی و بویژه انجمن علمی کاردرمانی باید به طور جدی وارد موضوع شود و آب رفته را به جوی بازگرداند. اعتباری که خدشه دار شود بازیافتن سخت خواهد بود پس تا دیرتر از این نشده است شفاف و مستدل با مسئله مواجه شوند وراه حل مناسب اتخاذ گردد تا کار به سامان رسد. مسلما در این مسیر آن کودکان مبتلا به فلج مغزی و خانواده هایی که چوب نا آگاهی خود می خوردند بیشترین منفعت را کسب خواهند نمود. چندی پیش ایمیلی داشتم از مادر یک کودک مبتلا به سندرم داون که نوشته بود آیا کاردرمانی می تواند چهره کودک سندروم داون را تغییر دهد؟ و این واقعیتی بود که یک کاردمانگر به او گفته بود اگر شش ماه زودتر کودک را می آوردید می توانستیم چهره اش را هم تغییر دهیم. این منحصر به این شخص نیست، بلکه در همه حرفه های پزشکی چنین افرادی یافت می شوند که نان برخ روز می خورند و زحمت برای سایرین فراهم می کنند… به امید آگاهی جامعه از حقوق خود، بویژه خانوده های افراد دارای ناتوانی…. و به امید حاکمیت اخلاق بر جامعه، بویژه جامعه علمی و پزشکی….

اینفوگرافیک ….

یکی دو هفته پیش برای بحثی که در کارگاه آموزشی ” دسترسی الکترونیک” داشتم مشغول جستجو بودم که یک تصویر و بویژه نام آن تصویر توجهم را جلب کرد. تصویری تحت عنوان “disability-america-infographic” به ارائه اطلاعاتی در مورد ناتوانی در امریکا پرداخته بود که به صورت گرافیکی و جذاب، اطلاعات مناسبی در اختیار قرار می داد. آن تصویر را در زیر ملاحظه می کنید. می توانید برای دیدن تصویر بزرگتر اینجا کلیک کنید.

برایم جالب بود که در تصویر اطلاعات زیادی به صورت جذاب ارائه شده بود. کلمه اینفوگرافی را بیشتر جستجو کردم، به نتایج خوبی رسیدم که حکایت از شیوه ای نو در ارائه اطلاعات بود. البته کمی با آنچه ما در آموزش بهداشت به نام پوستر یاد می کینم و یک ابزار آموزشی می دانیم، نزدیکی دارد، اما فاصله زیادی پیدا کرده است. همینطور با آنچه پوستر مقالات است و در سمینارها ارئه می شود نزدیکی ولی فاصله دارد. نوعی جدید از ارائه اطلاعات است که می تواند کاربرد زیادی در رشته های ما داشته باشد. در همین روزها هم ایمیلی بدستم رسید از سایتی به نام ” اینفوگرافیک” که سایتی حرفه ای است که در این حیطه گویا مدتی است فعال است. نمونه های زیادی از اینفو گراف های تهیه شده توسط تیم سایت در آن وجود دارد که مشخص است زحمت زیادی هم برده است. جستجوی بیشتر سایت حرفه ای دیگری را هم که در این زمینه فعالیت دارد به نام “اینفوگرافیک دات آی آر” که در آنجا هم نمونه های فراوانی از اینفوگراف ها وجود دارد. در این نوشته کوتاه تنها قصدم معرفی این امکان تازه بود – هرچند ممکن است خیلی هم تازه نباشد- و اینکه بتوانیم بیش از گذشته نسبت به استفاده از آن حساس باشیم و بتوانیم در حیطه های مختلف از آن بهره گیری کنیم. یکی از نمونه های جالب اینفوگراف های تهیه شده که امروز دریافت کردم عنوانش ” آقای آندروید در سال ۲۰۱۱″ است. ملاحظه می کنید که اطلاعات زیادی در یک تصویر گرافیکی جذاب ارائه شده است. تصویر کامل را اینجا ببیند….