قهرمانان ملی اما گمنام ….

ورزشکاران سرافراز معلول و جانباز با کسب افتخارتی در خور توجه به میهن بازگشتند. تلاش، همیت و اراده پولادین تک تک آنان در سایه الطاف خداوندی نتایجی را رقم زد که در یادها خواهد ماند. برای کسی که در دو پارالمپیک آتن و پکن حضور داشته ام، عملکرد این دوره را بسیار بالاتر و بهتر از آن دوره ها ارزیابی می کنم. مهمترین دلیل آن را می توانم به تشکیل ستاد بازی های لندن بلافاصله بعد از بازگشت از پکن اشاره کنم که د رهمان ماه های نخست بازگشت تشکیل و به طور مرتبی ادامه یافت، هرچند بعد از مدتی دیگر در جمع دوستان افتخار حضور نداشتم. نتایج ورزشکاران حاکی از آن است که با برنامه ریزی مناسب، تامین تدارکات مورد نیاز، داشتن کادر فنی مناسب و هدایت مسئولانه می توان به موفقیت دست یافت. دستآوردهای کاروان دلوار، بسیار قابل توجه است. تعداد مدال ها نسبت به پکن ده مدال افزایش یافته است و به ۲۴ مدال رسیده است که سهم مدال طلا در آن نزدیک ۵۰ درصد است و حائز اهمیت زیادی است. رتبه کلی در جمع کشورها از ۲۲ به ۱۱ رسیده است که باز هم رشد قابل توجهی است. ۵ مدال طلا و ۵ مدال نقره و سه برنز در دومیدانی حاکی از نتیجه بخش بودن سرمایه گذاری انجام یافته در این رشته هاست. هر چند ما هنوز در برخی رشته های دیگر از جمله دو ها و نیز ویلچیر رانی به طور جدی وارد نشده ایم، اما کسب مدال طلا توسط پیمان نصیری در دوی ۱۵۰۰ متر نشان داد که با تمرکز بیشتر روی دو ها می توانیم صاحب موقعیت های بیشتری باشیم. حرکت در وزنه برداری هم به سمت تکامل بیشتر بوده است و نتایج نشان می دهد زمان جوانگرایی در برخی اوزان فرا رسیده است، چیزی که به عیان در والیبال نشسته نیز خود را به نمایش گذاشت. در ورزش های تیمی علیرغم کسب مدال والیبال نشسته و فوتبال ۷ نفره نیاز به کار بیشتر و جوانگرایی احساس می شود. اولین مدل طلا در حوزه بانوان نمایانگر لزوم سرمایه گذاری بیشتر بر روی ورزش بانوان را نشان داد وامیدوارم دوستان کمیته ملی پارالمپیک که مطمئنم از همین روزها ستاد رودیوژانیرو را تشکیل خواهند داد، عنایت ویژه ای به این ورزش ها داشته باشند. پوشش تلویزیونی مناسبی که امسال از طریق شبکه سوم، شبکه ورزش و شبکه های استانی از بازی ها صورت گرفت در خور تقدیر شایسته است. احساس حضور قهرمانان معلول و جانباز به عنوان قهرمانان ملی در منازل مردم ایران بوجود آمد که امیدوارم مسئولان در همه سازمانها و نهادها و وزارتخانه ها – از جمله وزارت آموزش و پرورش که عملکرد غیر عادلانه، غیر قانونی و تبعیض آشکارش در استخدام معولان را به نمایش گذشاته است- قدر و شان این انسانهای قهرمان و شهروندان ایرانی را همچون دیگر شهروندان بدانند و بعد از این افتخار آفرینی ها بار دیگر همچون شهروندانی درجه دوم  یا پائین تر که هیچگونه حقی برای زندگی در اجتماعی که همه چیز آن برای افراد غیر معلول طراحی و اجرا شده است، برخورد نکنند. به امید آن روز که همه ما دوستان دارای ناتوانی و معلولیت را در کنار خود و اعضای اصلی جامعه به حساب آوریم.

پ. ن. دوستان در سایت اینفوگرافیک هم زحمت کشیدند و اینفورگرافیکی کامل از موفقیت قهرمانان قرار داده اند. اینجا ببینید.