چندی قبل ایمیلی داشتم از آقای حیدرزاده نائینی که گویا در وزارت خارجه مشغول هستند. بیان فرموده بودند که کتابی را در زمینه مسایل والدین کودکان دارای ناتوانی و معلولیت ترجمه کرده اند و انتشارات گوتنبرگ هم در بهمن ۸۶ آن را منتشر کرده ست. پرسیده بودند آیا کتاب را دیده ام یا نه که خدمتشان عرض کردم خیر و ایشان محبت کردند و آن را برایم فرستادند. خب فرصتی برای مطالعه داشتم واحساس کردم به آنچه شاید در طول این سالها همیشه می اندیشیدم که نیاز به کتابی داریم که با والدین بچه ها صحبت کند،دست یافته ایم. کتاب که توسط دو تن از مادران بچه های دارای ناتوانی ، معلولیت نوشته شده است به نظرم کتابی استثنائی است. علیرغم داشتن سیر منطقی و روند موضوعی مناسب کتاب به شیوه ای تنظیم شده است که کلیه مباحث در خلال بیان تجربیات؛ نظرات و وقایع زندگی خانواده های افراد دارای ناتوانی و معلولیت بیان شده است. داستان هایی واقعی که هریک پیامی ویژه برای خواننده به همراه دارد. نکته قابل ذکر اینکه به نظر می رسد مصاحبه های کیفی و عمیق با والدین و حتی در برخی موارد کودکان دارای معلولیت انجام شده است و در کل یه الگوی رفتاری از خانواده ها ترسیم شده است و در نهایت این الگو در فصول مختلف با استفاده از بیاناتی که به طور مشخص بازنویسی و روایت گونه شده اند، بیان گردیده است. خوشبختانه هم آشنایی با مقوله معلولیت و ناتوانی و هم توانایی ترجمه خوب از سوی آقای نائینی ، کتاب را به گونه ای ساخته است که خواننده تمایل به ادامه خواندن را از دست نمی دهد.ایشان در مقدمه کتاب قصد خود را چنین بیان می کند: " 

انگیزه مترجم از ترجمه "نوع خاصی از عشق" این بوده که هم این عشق شرح داده شود و هم نوعی فرهنگ سازی در جامعه در مقابل برخوردهای نامناسبی که متاسفانه با این فرزندان و خانواده های آنها می شود، صورت پذیرد.   "          در کنار استفاده از بعضی اصطلاحات بسیار مناسب و روزمره باید اشاره کرد که گاهی دربرخی زمینه ها می توان از اصطلاحات بهتری سود چست. نکته دیگر که مترجم در مقدمه خود نیز بدان پرداخته است موضوع ، نگاه مذهبی/ مسیحی حاکم بر کتاب است که البته با توجه به آنچه نقل شده است که در بسیاری از موارد با تعلیمات اسلامی هم منافاتی ندارد و قابل استفاده است وفضای مذهبی خاصی را هم به متن داده است.  به هر حال این کتاب ارزشمند نه تنها برای والدین کودکان معلول که برای دانشجویان و مربیان و اعضای هیات علمی در حوزه توانبخشی، پزشکی، روانشناسی  و مددکاری اجتماعی هم بسیار مفید است و خواندن آن را به همه این عزیزان توصیه میکنم....برای جناب آقای نائینی و همه خانواده هایی که کودکان دارای ناتواین و معلولیت دارند آرزوی توفیق و سلامتی دارم....